Σαπίζοντας μέσα στην πραγματικότητα της κοινωνίας, βλέπω ωχρά πρόσωπα δυστυχισμένων ανθρώπων.

Έχουν κατασκευάσει έναν μικρόκοσμο, τον πέταξαν σε ενα σεντούκι, τον κλείδωσαν και έχασαν το κλειδί.

Βυθιζόμενοι μέσα σε κενές οθόνες και άδεια βιβλία, απολαμβάνουν την άγνοια που τους προσφέρεται απλόχερα. Μη κάνεις το λάθος να υποκύψεις στην γοητευτική περιέργεια σου άνθρωπε. Δε θα ανακαλύψεις παρά έναν κόσμο σάπιο, ατενίζοντας απογοητευμένος την αληθινή φύση του ανθρώπου.

Το είδες τώρα! Πως νοιώθεις; Δυο γιγαντιαίες πόρτες ορθώνονται μπροστά σου. Θα διαλέξεις την πόρτα της καλοσύνης, της αλληλεγγύης και της εναρετότητας, αφήνοντας την κοινωνία να σε αποσαθρώσει και να σε κατασπαράξει όπως έχει κάνει με κάθε ύπαρξη που προσπάθησε να την βοηθήσει; Ή μήπως θα αποδεχτείς την σαπισμένη σου αηδιαστική ύπαρξη και θα απομονώσεις τον εαυτό σου στην ζοφερή σπηλιά της απόγνωσης; Όπως και να πράξεις είσαι σκλάβος του είδους σου και κατά συνέπεια του ίδιου σου του εαυτού. Μάχεσαι για την ελευθερία, μα δε βλέπεις την ματαιότητα των πράξεων σου. Είσαι ο λυσσασμένος λύκος πίσω από τα κάγκελα που ξέρει οτι δε θα ξεφύγει ποτέ, μα γαβγίζει και δείχνει τα δόντια του σε έναν παροξυσμό λύσσας και οργής.

Θα ψάξεις να βρείς διέξοδο και δε θα τα παρατήσεις, γιατί έτσι είσαι φτιαγμένος. Θα λυσσάς απο οργή και αντίδραση δαγκώνοντας τα κάγκελα της φυλακής σου.

Ας είναι, ίσως κάποια μέρα κάνεις κάτι παραπάνω απο μία τρύπα στο νερό. Ο κόσμος μας είναι μια λαοθάλασσα από αδαείς ζοφερές οντότητες και κάπου μέσα στο σκότος φέγγουν κάποιοι άνθρωποι που ήπιαν από τη λίμνη της γνώσης. Θυσίασαν την ηρεμία της ψυχής τους για να διατηρήσουν οι υπόλοιποι την δικιά τους. Αυτούς τους ανθρώπους τους σταυρώνει η κοινωνία καθημερινά, αλλά δε τους σκοτώνει, τους αφήνει να πλέουν σε ένα ποτάμι οργής και απογοήτευσης, προδομένοι από αυτούς που προσπάθησαν να βοηθήσουν. Πόσο ακαταλόγιστα λειτουργεί η κοινωνία! Αν όλοι οι άνθρωποι ήταν σαν αυτούς τότε θα αλληλοσφάζονταν πισωγυρίζοντας στα πρωτόγονα ένστικτά τους. Η ανάγκη του ανθρώπου να επιβληθεί είναι έμφυτη και δε θα μπορέσει να την ξεριζώσει ποτέ. Αν το πνεύμα των ανθρώπων εξισωνόταν, αν η μεταβλητή γνώση αγνοούνταν τότε όλοι αυτοί οι ενάρετοι και σοφοί άνθρωποι πως θα αντιδρούσαν; Θα ζούσαν ειρηνικά και ευτυχισμένα σε ένα κλίμα αλληλεγγύης ίσως; Για πόσο; Θέμα χρόνου να προσπαθούσε κάποιος να εξυψώσει τον εαυτό του ανάμεσα στους άλλους. Εγώ είμαι καλύτερος απο σένα!θα γυρίσει να σου πεί και θα σου παραθέσει και πολύ σωστα επιχειρήματα. Γεννήθηκες άνθρωπος λοιπόν και αυτή είναι η φύση σου. Δεν είσαι το πιο δυνατό ζώο, αλλά είσαι το πιο αδυσώπητο, το πιο ανελέητο, έχεις επιβληθεί στα υπόλοιπα και τώρα πρέπει να επιβληθείς και στο είδος σου. Ουδέν κακό αμιγές καλού, ο άνθρωπος έχει και άπλετα προτερήματα, μα έχει την συνήθεια να κοιτάει μόνο αυτά, αρνούμενος να δεί την αντανάκλαση του καθρέφτη και να αντικρίσει το θηρίο που κρύβει μέσα του. Γιατί αν το δεί θα τρομάξει, έτσι προστατεύοντας ασυναίσθητα την ψυχή του, το έκλεισε σε μια φυλακή. Μπορείς να δραπετεύσεις αν δεν θέλεις; Είσαι σκλάβος επειδή το επέλεξες και ίσως είναι καλύτερο να μείνεις έτσι. Γιατί πίσω από την όμορφη εικόνα που αντικατοπτρίζεται στον καθρέφτη κρύβεται ένα λυσσασμένο θηρίο στα κάγκελα της ψυχής σου ανυπομονώντας να ξεφύγει και να κατασπαράξει τα υπόλοιπα φυλακισμένα θεριά. (Π.Κ)